ไปเที่ยวงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ มาค่ะ
ที่บอกว่าไปเที่ยว เพราะว่าทำตัวเหมือนไปเที่ยวจริงๆ ได้แต่ชมๆ แล้วพบว่าตัวเองเป็นคนห่างไกลหนังสือเสียนี่กะไร ได้แต่เดินไปหยิบๆจับๆ ใจจริงอยากซื้อใจจะขาด เพราะว่ารู้สึกว่าห่างไกลหนังสือนี่แหละ เลยอยากจะหามาอ่านสักหน่อย เห็นคนเค้าซื้อกันเป็นคันรถแล้วรู้สึกว่า
เอะ! ทำไมเราอ่านหนังสือน้อยจัง
ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนมีรายชื่อหนังสือ แนวหนังสือที่อ่าน สำนักพิมพ์ที่ต้องไปแน่ๆ อยู่ในหัวหมดแล้ว และเมื่อไปงานหนังสือก้อจะได้ติดไม้ติดมือ ทั้งที่เป็นหนังสืออ่านเล่น นวนิยายน้ำตานองหน้า และหนังสือเกี่ยวกะคอมสารพัด พอมาตอนหลังๆนี้ การ์ตูนที่เคยชอบอ่านต้องติดตามทุกตอน ซื้อมันทุกเล่ม กลับไม่ค่อยได้ซื้อ(อาศัยอ่านของน้องเอาเป็นระยะ หากมันซื้อ) หรือหนังสือคอมก้อไม่พบว่ามีเล่มไหนที่อยากจะได้
กลับบ้านมานั่งคิดดูว่าเอะ ตัวฉันนี่อ่านหนังสือน้อยลงหรืออย่างไร ตั้งกะทำงานเนี่ยะ
ลองรื้อๆหนังสือเล่มที่ซื้อล่าสุด ก้อนานมาแล้ว พบว่าหลังๆซื้อแต่หนังสือที่เกี่ยวกับงานเท่านั้น ซื้อเพราะจำเป็นต้องมี (รู้สึกแย่จริงๆ)
เลยไปค้นมาอีกว่า เอะ แล้วฉันไปอ่านอะไรที่ไหนละเนี่ยะ หรือเราจะโง่ลงขนาดนั้น
เปิดคอมเลยพบว่า อ๋อ หลังๆเริ่มลงทุนในการอ่านน้อยลง เพราะหนังสือพิมพ์ก้ออ่านจาก internet พวกข้อมูลความรู้ที่เกี่ยวกับการทำงาน ก้อไม่ต้องไปห้องสมุดเพื่อไปหยิบยืมหนังสือเล่มนู้นเล่มนี้ เพราะทำการ Search หามาได้ในหัวข้อที่เราต้องการง่ายกว่า
นอกจากนี้ พบว่าตัวเองมีความอดทนในการอ่านน้อยลง มักจะอ่านแบบ Skimคือ เมื่อ Searchเจอ ก้อมองๆ คร่าวๆ อ่านแต่ส่วนที่สนใจ ไม่ได้สนใจในรายละเอียดเหมือนก่อน
สุดท้ายด้วยความอยากเปลี่ยนตัวเองให้ร้กการอ่านแบบลงทุนมากขึ้น เลยเสียตังซื้อหนังสือมาหลายเล่มหลายแนว เพราะหน้าปกน่ารักบ้าง เพราะหัวข้อน่าสนใจ เพราะคิดว่าเราไม่ค่อยได้อ่านหนังสือแนวนี้ (เหตุผลแปลกๆยังไงไม่รู้) ไว้อ่านแล้วจะมาเล่าให้ฟังว่าอ่านแบบลงทุนได้อะไรมาบ้าง อิอิ
